پرش به محتوا

اِسکیت

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
جستجو در ویکی‌پدیا ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ اسکیت‌ها دارد

آوایش

[ویرایش]
  • /اِسکِیت/

اسم خاص

[ویرایش]

اسکیت (نام‌باستانی)

  1. اقوام و قبایل صحراگرد، چادرنشین و سوارکار، سده هفتم پ. م. احتمالا از آسیای میانه، که هرودوت ایشان را آریایی توصیف می‌نماید‌.

کهن‌واژه

[ویرایش]
  1. هخامنشیان به تمام قبایل صحراگرد که در سرحدات‌شان رؤیت می‌شد اسکیت (سکا) می‌نامیدند و شناختی از منشاء آنها نداشتند، قبایل صحراگرد اسکیت، کیمری، اشکیدا، ماساژت یا ماساگت، ترریان که برخی منشاء اروپایی داشتند و اغلب از طریق آسیای مقدم به ایران نفوذ می‌کردند.[۱]



ترجمه

منابع

[ویرایش]

پانویس

[ویرایش]
  1. هرودوت می‌نویسد کیاکسار شاه ماد به نینوا پایتخت آشور لشکر کشید ولی با ناکامی مواجه شد چون سپاهیان اسکیت (صحراگردان) به یاری آشوریان آمده ایشان را نجات دادند.