پرش به محتوا

اژکهن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • ایرانی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَژکَهَن/

صفت

[ویرایش]

اژکهن (قدیم)

  1. تنبل، کاهل.
    رخش با او لاغر و شبدیز با او‌ کندرو/ ورد با او ارجل و یحموم با او اژکهن. «منوچهری»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن