پرش به محتوا

اکر

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • گیرش‌شده از بهاری: اُکر

آوایش

[ویرایش]
  • /اُکَر/

اسم

[ویرایش]

اکر (قدیم)

  1. کُره‌ها، گوی‌ها ← کره.
    نقطه و دِور دایره‌ست و اُکَر/ وحدت ذات را چو عکس و صُوَر. «شبستری»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن