ایزدگین
براساس نوشته اکبر پرندی در کتاب کاغذکنان در گذرگاه تاریخ ایران ایزدگین از دوره صفویه از طرف حکومت صفوی به منطقه کاغذکنان اطلاق شده است . وتقریبا در همان دوره به مرکز منطقه مذکور آقکند نیز در منابع و اسناد ملکی و دولتی اطلاق شده است.ایز در ترکی آذری به معنای نشان و علامت می باشد گین هم پسوند مکان و مفعول ساز است.وجود محل هایی که اکنون نشانگاه نامیده می شوند احتمالا ترجمان این معنی است.این محل در دوره قبل شهر باستانی خونج ( کاغذکنان) آقکند فعلی گفته می شده است. از اهالی این منطقه در دوره قاجار تعدادی کوچ کرده و در روستای باغدره استان زنجان ساکن شده اند و در دوره پهلوی در زمان صدور شناسنامه نام خانوادگی ازلگینی انتخاب کرده اند.