پرش به محتوا

ایستگاه برونخط

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [حمل‏ونقل درون‌شهری-جاده‌ای]

  1. ایستگاهی خارج از خط عبور که در آن وسایل حمل‏ونقل مسافران را سوار و پیاده می‏کنند، بی‏آنکه مانع عبور سایر وسایل نقلیه شوند.

منابع

[ویرایش]

«ایستگاه برون‏خط» هم‌ارزِ «off-line station»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر چهارم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۵۹-۱