ایلاء
فارسی
[ویرایش]ریشهشناسی
[ویرایش]- نیاهندوایرانی
آوایش
[ویرایش]- [اِیل/آ]
قید
[ویرایش]
ایلا
- بمیر، بمیرا، کنایه یا طعنه از موجودیت انسان بیخاصیت و بیهنر.
عربی
[ویرایش] مصدر متعدی
[ویرایش]- بر عهده کسی قرار دادن.
- وصیت کردن.
فعل
[ویرایش]- (فقه): اصطلاحی در فقه اسلامی به معنای سوگند شوهر بر خودداری از همخوابگی با همسرش به منظور آزار دادن او.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین