پرش به محتوا

ایم

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • گیرش‌شده از بهاری: اِیم

آوایش

[ویرایش]
  • /اِیم/

فعل

[ویرایش]

ایم

  1. فعل اول شخص جمع مضارع از مصدر فرضیِ استیدن؛ هستیم. منفی آن نیستیم و شکل قدیمی آن نه‌ایم.
    ما راضی نیستیم.
  2. شناسه یم.

واژه‌های مشتق شده

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن