پرش به محتوا

ایما و اشاره

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اِیماء/و/اِشاره/

اسم مرکب

[ویرایش]

ایماواشاره

  1. ایما.
    با ایما و اشاره ... آنان را به دخول در خانه خود دعوت می‌کردند. «مشفق کاشانی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن