پرش به محتوا

بائت

از ویکی‌واژه

(ئِ)

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌شناسی

[ویرایش]

صفت

[ویرایش]

آن چه شبی بر آن گذشته باشد (از گوشت و نان و غیره)

  1. ، شب مانده، بیات ؛ م

قید

[ویرایش]
  1. تازه.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین