باانضباط

(اِ ض ِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

صفت مرکب

1. منضبط، مرتب.
2. کسی که کاملاً مقررات نظام را مراعات کند. مق بی انضباط.

منابع

• فرهنگ لغت معین

صفت

1. باانضباط
2. آنکه انضباط دارد

مترادف‌ها

• منضبط

برگردان‌ها

ترجمه‌ها

انگلیسی: spartan