بادکش

فارسی

(کَ یا کِ)

اسم مرکب

1. شاخ یا هر آلت میان تهی که حجام محل حجامت را با آن می‌مکید و بعد تیغ می‌زد.
2. روزنه‌ای برای جریان یافتن باد که در سقف یا دیوار خانه تعبیه می‌کردند.
3. دم زرگری و آهنگ

ریشه

منابع

• فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها

انگلیسی:Venthole

انگلیسی

shaft

• cupping
• cup