پرش به محتوا

بازدارنده ته‌نشستی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [خوردگی]

  1. نوعی بازدارندۀ خوردگی که با تشکیل محصولات غیرمحلول یا با حلاّلیت‌پذیری کم بر روی سطح فلز مانع از خوردگی آن در محیط‌های آبی می‌شود.

منابع

[ویرایش]

«بازدارندۀ ته‌نشستی» هم‌ارزِ «precipitation inhibitor»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر یازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۳-۴۵-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸