بازینگی

فارسی

حوزه: [شیمی]

1. میزان بازی بودن یک محلول.

منابع

«بازینگی» هم‌ارزِ «basicity»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی