بازیکن میانی

فارسی

حوزه: [ورزش]

بازیکنی که در بعضی از بازی‌های میدانی و گروهی مطابق با آرایش تیمی وظایفی ‌مانند بازی‌سازی و توپ‌رسانی و تخریب‌ بازی حریف و مشارکت در دفاع و حمله بر عهدۀ اوست

متـ . میانی 1.

منابع

«بازیکن میانی» هم‌ارزِ «halfback, half, midfielder, midfield»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۳۴-۷