پرش به محتوا

باستانشناسی میدانی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [باستان‏شناسی]

  1. مطالعۀ بقایای باستان‏شناختی ازطریق مشاهدۀ آنچه بدون کاوش در محدوده‏های مشخص جغرافیایی یافت می‌شود.

منابع

[ویرایش]

«باستان‏شناسی میدانی» هم‌ارزِ «field archaeology»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر پنجم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴