باغدار
فارسی
[ویرایش]
ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /باغ/دار/
صفت
[ویرایش]
باغدار (باغداریبهار)
- آنکه باغ دارد و با فروش میوههای آن، درآمد کسب میکند.
- همه جور خرما از باغداران ... خریدیم. «بهآذین»
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن