بالابلند

(بُ لَ)

صفت مرکب

1. آن که قدش دراز باشد، بلندقد، بلندقامت.
2. طولانی تر از حد معمول، دراز.
3. کامل و بدون کم و ک

فارسی

ریشه‌شناسی

• سریانی

منابع

• فرهنگ لغت معین