بالاران

فارسی

حوزه: [علوم و فنّاوری غذا]

1. بخشی از لاشۀ دام که از پایین به ران و از پهلو به قلوه‌گاه محدود میشود.

منابع

«بالاران» هم‌ارزِ «round»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸