باند پایه

فارسی

حوزه: [مهندسی مخابرات]

1. شکلی از مدوله‌سازی که در آن نشانک‌های داده‌ها به‌طور مستقیم و بدون تقسیم بسامد در رسانۀ انتقال تپ‌بندی می‌شوند.

منابع

«باند پایه» هم‌ارزِ «baseband»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دوازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸