باند پرواز

فارسی

حوزه: [حمل‏ونقل هوایی]

1. سطح هموار و معمولاً مستطیل‏شکل، با طول مشخص، در محوطۀ فرودگاه‌های واقع در خشکی، برای نشست‏وبرخاست هواگَرد.

منابع

«باند پرواز» هم‌ارزِ «runway»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر چهارم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۵۹-۱