باکلاس

(کِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• فرانسوی

صفت

1. ویژگی آن که مقررات و آداب اجتماعی را به خوبی رعایت می‌کند.
2. دارای کیفیت خوب یا مطلوب نسبت به مجموعة همانند خود.

منابع

• فرهنگ لغت معین