باکوره

(رِ یا رَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. باکورة

صفت

1. اول هر چیز.
2. میوة نورس، نوبر،

جمع

1. باکورات. بواکیر.

منابع

• فرهنگ لغت معین