بای دادن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(دَ)

مصدر لازم[ویرایش]

  1. باختن.
  2. رشوه دادن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین