بخردی

فارسی

ریشه لغت

• شاهنامه

آوایش

• /بِخرَدی/

حاصل مصدر

بخردی (قدیم)‎

1. خردمندی.

   که باشد بدو فرّهٔ ایزدی/ بتابد ز دیهیم او بخردی. «فردوسی»

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ شاهنامه