پرش به محتوا

بذله‌گو

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /بَذله/گو/

صفت

[ویرایش]

بذله‌گو

  1. آنکه بذله‌گویی میکند، شوخ طبع.
    همیشه شوخ و بذله‌گو بود. «اسماعیل فصیح»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن