برام

فارسی

ریشه لغت

• بهاری

آوایش

• /بَرام/

اسم

برام

1. مترادف بهرام، که به نظر می‌رسد با حذف حرف «ه» شکل صحیح و باستانی آن نمود می‌یابد.

کهن‌واژه

1. برام ممکن است در زبان معیار باستان بصورت بَر - آم قابل تجزیه باشد؛ و بمعنی حدود و قلمرو زنان، قبیله زنان، شاید ارمنستان در زمان زرتشت بوده است.

منابع

• فرهنگ شمس