پرش به محتوا

برجاآوار

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [زمین‏شناسی]

  1. آواری که براثر اصطکاک یک گدازۀ روان یا در نتیجۀ خرد شدن برجا (autobrecciation) به وجود می‌آید.

منابع

[ویرایش]

«برجاآوار» هم‌ارزِ «autoclast»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸