برشتهکن

فارسی

حوزه: [عمومی]

1. دستگاهی که با آن نان را گرم یا برشته کنند.

منابع

«برشته‏کن» هم‌ارزِ «toaster»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی