پرش به محتوا

برهم افتادن

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

فارسی

آوایش

/برهم/افتادن/

اسم مرکب

برهم‌افتادن (قدیم)‎

(مجاز)‎: درهم افتادن.

جنگی قوی به پای شد و برهم افتادن و خلقی از هر دو روی کشته شد. «بیهقی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=برهم_افتادن&oldid=904348»