پرش به محتوا

برواره‌سنگ

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [باستان‏شناسی]

  1. تخته‌سنگی که از بخشی از آن به‌عنوان برواره استفاده می‌شده است.

منابع

[ویرایش]

«بَرواره‌سنگ» هم‌ارزِ «altar-stone»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دوازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸