برواره 1

فارسی

حوزه: [باستان‏شناسی]

1. 1. سکویی سنگی یا خشتی یا هر سازۀ مشابه مسطح، معمولاً به بلندی یک تا یک‌ونیم متر، که بر روی آن برای ایزدان پیشکش می‌‌نهادند 2. در مسیحیت کاتولیکی، میزی که بر روی آن مراسم عشای ربانی را به‌ جا می‌آورند.

منابع

«بَرواره 1» هم‌ارزِ «altar»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دوازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸