برپا داشتن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(بَ. تَ)

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. برقرار ساختن.
  2. برپا کردن جشن و شادمانی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین