برچاکنای

فارسی

حوزه: [زیست‏شناسی]

1. زبانه‏ای که بالای حنجره قرار دارد و مانع ورود غذا به نای می‏شود

• در زبان عامه آن را زبان کوچک گویند..

منابع

«برچاکنای» هم‌ارزِ «epiglottis»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی