برگشتپذیری 2

فارسی

حوزه: [شیمی، فیزیک]‏

[شیمی] گرایش فرایندهای طبیعی به برگشت به تعادل

[فیزیک]‏ خاصیت فرایندی ترمودینامیکی که قابلیت وارونه شدن داشته باشد و در نتیجۀ آن سامانۀ مورد نظر به وضعیت اولیه‏اش بازگردد.

منابع

«برگشت‏پذیری 2» هم‌ارزِ «reversibility»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر سوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۵۰-۸