بستار جبری یک هیأت

فارسی

حوزه: [ریاضی]

گسترشی جبری از میدانی مفروض، که گسترش جبری دیگری به‌جز خودش ندارد

متـ . بستار جبری یک میدان، بستار جبری.

منابع

«بستار جبری یک هیأت» هم‌ارزِ «algebraic closure of a field, algebraic closure»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر سوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۵۰-۸