بشیر

فارسی

ریشه‌شناسی

• نیاهندوایرانی

آوایش

• [بُش/یِر]

قید

بشیر

1. به مفهوم باستانی کلمه، بشیر یعنی زمین خالی، میدان خالی از مبارز یا عرصه خالی.

   بشیر از دو کلمه بش - یر شکل گرفته و به معنای باستانی زمین خالی است.

ریشه شناسی۲

• عربی

صفت

1. مژده رسان.
2. نیکو - روی، خوبروی.

واژه‌های مشتق شده

• شیر

منابع

• فرهنگ لغت معین