بغات

(بُ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. بغاة

صفت

1. جِ باغی.
2. سرکشان، ناف رمانان.
3. کسانی از پیروان اسلام که ضد معصومین قیام نمایند، مانند خوار

جمع

منابع

• فرهنگ لغت معین