بناغ

فارسی

(بَ)

صفت

1. هوو، دو زن که یک شوهر داشته باشند.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(بَ)

اسم

1. تار ابریشم، تار ریسمان.
2. ریسمان خام که دور دوک پیچند.

منابع

• فرهنگ لغت معین