بنداره
فارسی
[ویرایش]حوزه: [زیستشناسی]
- ماهیچۀ حلقویشکل گرداگرد یک دهانه که با انقباض خود سبب بسته یا تنگ شدن آن میشود.
منابع
[ویرایش]«بَنداره» همارزِ «sphincter»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر سوم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۵۰-۸