پرش به محتوا

بند پایه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [زبان‏شناسی]

  1. بند غیروابسته در بندهای مرکب.

منابع

[ویرایش]

«بند پایه» هم‌ارزِ «main clause, matrix clause, superordinate clause»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر پنجم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴