پرش به محتوا

بن‌پایه کاشتینه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [پیوند]

  1. بخشی از کاشتینۀ دندانی که در استخوان فک نصب می‌شود تا بعداً پایۀ کاشتینه بر روی آن جای‌گیر شود.

منابع

[ویرایش]

«بن‌پایۀ کاشتینه» هم‌ارزِ «fixture of implant»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر نهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۱۸-۷