پرش به محتوا

بهاز

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

(بِ)

اسم

[ویرایش]
  1. اسب نجیب و اصیل که برای جفت گیری آن را در میان گلة اسب رها کنند.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین