بهستون
فارسی
[ویرایش]
ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /بِه/ستون/
نامجا
[ویرایش]بهستون (قدیم)
- تصحیف شده نام کوه بیستون در دوران حکومت خلفا.
- در پشت کوه بهستون منطقهای بود که در آن موقع ... «خداوند الموت»
نامجابهستون (قدیم)