پرش به محتوا

به اریب

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /به/اُریب/

قید

[ویرایش]

به‌اریب (قدیم)

  1. به صورت مایل؛ به حالت کج.
    دستار به لام و الف بر سر بندد، یعنی یک گوشه را به اریب فروگذارَد. «باخرزی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن