پرش به محتوا

به اضطرار

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /به/اضطرار/

اسم مرکب

[ویرایش]

به‌اضطرار (قدیم)

  1. از روی ناچاری، به دلیل ناچاری.
    از مرکز استقرار به اضطرار مهاجرت کردن ... مجاهدهٔ عظیم باشد. «وراوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن