بٰاب
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- دهششده به پهلوی: باب
آوایش
[ویرایش]- /بٰاب/
اسم
[ویرایش]
باب
- مترادف حریف در زبان فارسی، زمانی صرف میگردد که در نزاع میان دو نفر توان جسمی رعایت نشده باشد مانند مرد گنده با نوجوان.
- سَنَنهَ، بابَین بَیَع؟.
- به تو چه، حریفی مگر؟.
- سَنَنهَ، بابَین بَیَع؟.
واژههای مشتق شده
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- فرهنگ شمس