پرش به محتوا

بیدیان

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [زیست‌شناسی- علوم گیاهی]

  1. تیره‌ای از مالپیگیسانان درختی یا درختچه‌ای خزان‌دار با چهار سرده و حدود 350 گونه که غالباً در خاک‌های مرطوب مناطق سرد و معتدل نیمکرۀ شمالی می‌رویند و گل‌هایشان به‌صورت دم‌گربه‌ای (catkin) و کرک‌دار است و لقاح متقابل (cross-fertile) و دورگه در آنها بسیار رایج است.

منابع

[ویرایش]

«بیدیان» هم‌ارزِ «Salicaceae»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸