بیرونگرد
فارسی
[ویرایش]ریشهشناسی
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- [بیرون/گرد]
اسم مرکب
[ویرایش]بیرونگرد
- حوزه: [گردشگری و جهانگردی]
- گردشگری که به فعالیتهای خارج از فضاهای بسته علاقهمند است.
منابع
[ویرایش]«بیرونگرد» همارزِ «outdoorman»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هفتم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۹۴-۸
برگردانها
[ویرایش]| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||