پرش به محتوا

بیلن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /بِیلَن/

صفت فاعلی بهاری

[ویرایش]

بیلن

  1. مترادف داننده‌ در فارسی، کسی که برخلاف تصور از موضوعی که باید خبر نداشته باشد، خبر دارد.
    چؤخ بیلَن نِه!
    خیلی می‌دونه!

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس