بیناییسنج

فارسی

حوزه: [پزشکی]

1. ابزاری برای تعیین قدرت شکست نور در چشم.

منابع

«بینایی‏سنج» هم‌ارزِ «optometer»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی